De laatste leden der KMar terug uit Koeweit
Afgelopen donderdag was het dan zover, de laatste leden der KMar zijn teruggekeerd vanuit Irak en Koeweit. Op de vliegbasis Eindhoven werden de laatste 6 mensen van SFIR RTF KMar (de officële benaming van de laatste club) welkom geheten door collegea en familie. Het was wederom een aardig gebeuren, we konden nog net het natuurlijk gedrag van biggetje aanschouwen waarna iedereen het voor gezien hield en terugkeerde naar de thuisbasis (voor hen die 14 dagen geleden zijn teruggekomen) en naar huis voor de laatste club. Mij is nog niet bekend of we nog eens samenkomen om de boel met elkaar af te sluiten anders iedereen bedankt, dit geldt met name voor de mensen die de afgelopen maanden de website hebben bezocht en ons “in den vreemde” met hun mailtjes een hart onder de riem hebben gestoken. BEDANKT
Verhuisbericht 2
In het vorige bericht hebben we de 1e etappe beschreven en dan nu de 2e. Dank moeten wij zeggen aan de mensen van redost dankzij de toewijding waarmee zij hun werk hebben gedaan werd telkens de repat datum naar voren gehaald. Eerst streefdatum eind mei, toen werd het eind april totdat we te horen kregen dat op 5 april de 1e club ( Slug, McGyver, Nestorix, Lovelyboy, Stinky, H2O en Freak) met de grijze repatvogel naar HUIS zouden vliegen. Met tranen in ons ogen (moet het ff aandikken) moesten wij de overigen achterlaten. Na een tussenlanding op Cyprus waar nog wat mensen moesten uitstappen, om onder begeleiding van profesionele hulpverleners, weer klaargestoomd te worden voor de Nederlandse samenleving, vlogen we door naar Eindhoven. Aldaar werden we namens de bevelhebber opgewacht door de DC NB/L. Aanwezig waren ook de mensen van het thuisfrontcomité die ons met een gezellig welkomstwoord en een bloemetje verblijdden. En tot slot konden we dan onze geliefden, vrienden en bekenden in onze armen sluiten. Nu nog even wachten tot de 21e april dan komen, DieSie, Fester, Skull, Big en Pearl retour daarna kunnen we aanvangen met het loven van de volbrachtte missie.
Verhuisbericht
In een eerder artikel hebben we aangegeven dat we zouden gaan verhuizen, dat is inmiddels gebeurd. Het weerzien en het weer compleet hebben van de groep waarmee we begonnen zijn deed ons allen goed. Diensten in Koeweit konden vanaf nu weer iets soepeler worden ingevuld omdat we meer mensen tot onzer beschikking hadden. Na tijden van "gevangenschap" [bij ons in Smitty] kregen we nu weer een deel van onze vrijheid terug, we konden namelijk weer op pad om reguliere patrouilles buiten het kamp uit te voeren. Het is vreemd te zien hoe gastvrij en vriendelijk de Koeweities zijn, iets wat we in ons eigen kikkerlandje op deze aard en wijze niet kennen. Mensen spreken je aan op straat om je te bedanken dat zij hun vrijheid weer terug hebben want ze zien ons als lid van de coalitie nog steeds als "bevrijder". Verder kan ik berichten dat de samenwerking tussen de krijgsmachtdelen onderling als super mag worden aangemerkt en wij als nieuw krijgsmachtdeel aardig mee kunnen profiteren van de kennis van de anderen, je ziet toch dat je er samen iets van moet maken en het is mooi te zien dat het ook lukt. Tot zover dit artikeltje spoedig volgt het verhaal over het verblijf in Koeweit en gereedmaken voor vertrek naar HUIS.